توحید صلوات بارالها مهربانا ای حکیم دادگر مهربانتر، خوبتر از مادری هم از پدر باب ما اندر بهشت جاودانش جای بود داد شیطانش فریب از گندمی آن خیره سر خورد گندم از بهشت آمد فرود سوی زمین خود نه تنها بلکه با حوا نمودند این سفر گریه کرد و ناله زد چون رحمتت آید به جوش تا لباس مغفرت آن

طلب زیارت شهرهای مقدسه صلوات از مرحمت ببر به نجف یک دمی مرا همچون سگی به پیش علی شاه لا فتی گویم اگر که هست هزاران به از بهشت البته هست بارگه شاه او